رها کردن گذشته‌ها

فاکتورهایی مانند اینکه آیا انسان به هدفی که داشته رسیده، و یا احساس خوب بودن، احساس مفید بودن و یا اینکه من کارهایی را که می خواستم انجام دادم و… در کیفیت زندگی نقش مهمی دارند. یکی از دلایلی که افراد بعد از آنکه مدتی از زندگیشان سپری می‌شود و باز می‌گردند به گذشته نگاه می‌کنند و حس خوبی به آن‌ها دست نمی‌دهد، حسی شبیه باختن و شبیه از دست دادن به آن ها دست می‌دهد، باعث می‌شود که در دراز مدت سلامت روان شان به خطر بیفتد.
اینکه انسان ۵۰ سال زندگی می‌کند و آن‌چیزی را که در طول این مدت به دست آورده است را ارزشمند نمی‌داند به سبب آن است که الویت بندی‌هایی را که در زندگی داشته با اهدافی که مدنظر داشته منطبق نبوده‌اند. برای مثال در بحث ازدواج، زمانی که می‌خواهیم تصمیم به ازدواج بگیریم این سوال را از خود بپرسیم که الویت‌هایمان در زندگی چیست، و یا اینکه در مدرسه الویت‌هایمان چیست، درس خواندن یا گروه همسالان، اگر در مدرسه الویتمان گروه همسالان باشد به مرور زمان و در زمان کنکور چون الویت خود را درس خواندن قرار نداده ایم در نتیجه نمرات کمتر و چه بسا آینده‌ای متفاوت تر از آن چیزی که می‌توانستیم داشته باشیم را رقم می زنیم.

سلامت زندگی

زمانی که سیستم الویت‌بندی در زندگی رعایت نمی‌شود و انسان در ذهن خود سعی نمی‌کند الویت‌های درستی را بنا بگذارد، در دراز مدت نتیجه ای که می‌گیرد متفاوت از آن چیزی است که می‌توانست باشد. اگر الویت‌هایی که انتخاب می‌شوند الویت‌هایی نباشند که ما در جهت آن حرکت می‌کنیم نتیجه‌ای که از آن خواهیم گرفت طبیعتا نتیجه‌ای که باید باشد نخواهد بود. بسیاری از مشکلاتی که در آینده و در زندگی انسان‌ها پیش می‌آید ناشی از این است که الویت‌هایمان بر اساس معیار درستی بنا نشده‌اند در نتیجه احساس باختن و از دست دادن، یکی از عواملی است که سلامت زندگی انسان را تحت تاثیر قرا می‌دهد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *