الویت بندی وتاثیر آن در زندگی

سلامت و زندگی
رها کردن گذشته‌ها
۹۵/۰۸/۲۶
گرم نگه داشتن بدن
اهمیت گرم نگه داشتن بدن
۹۵/۱۲/۱۲

الویت بندی وتاثیر آن در زندگی

اولویت زندگی

در زندگی هر آنچه که از اول برایش تاکید واقعی و تاکید عملی بگذارید در نهایت به آن خواهید رسید یعنی هر آنچه که بخواهید به آن می رسید اگر چیزی را ظاهرا خواستیم و نتیجه ای عکس از آن گرفتیم و یا آنکه به آن چیزی که می خواستیم نرسیدیم، باید ببینیم که آیا واقعا آن چیز در الویت بوده یا خیر. به عنوان مثال فردی در سن ۵۰ سالگی می‌گوید الویت من در زندگی خانواده، آرامش، سعادت و … بوده ولی زمانیکه به عقب بر می‌گردی و به زندگی او نگاه می‌کنی، می‌بینی که آن فرد الویتی که در طول زندگی داشته کار، پول، مال دنیا و هر آنچه که فکرش را می‌کنید بوده غیر از آرامش و… ، غیر از خانواده خیلی چیزهای دیگر را به عنوان الویت در زندگی و در مقاطع مختلف گذاشته و الان که به سن ۵۰ سالگی رسیده تازه فکر می‌کند که چرا به آنچه که مدنظرش بوده نرسیده است. تصور کنید فردی که می‌گوید الویت اولش خانواده است  و در محیط کارش تا پاسی از شب را به عنوان اضافه کاری می‌ماند بعد که به خانه می‌رسد، فکر می‌کند که بار دنیا را به دوش کشیده و همه اعضای خانواده موظف هستند که خستگی را از دوشش بردارند.
عالم معنا و دنیای ما با این روش کار نمی‌کند هر چیزی را بکاریم برداشت می‌کنیم وقتی فردی در خانواده الویت اولش همسرش نیست اینکه در ۵۰ یا ۶۰ سالگی رفیق و همدم  و یار هم باشند انتظار بیهوده‌ای است. زمانی که ما به خانه می‌رویم، اگر الویت ما خانواده باشد حتی اگر خسته هم باشیم باید با لبخند وارد شویم. در همه کارها مشکلاتی از قبیل قرض ، مشکلات کاری و خانوادگی و… وجود دارد ولی الویت ما چیست؟
نکته اینجاست وقتی الویت ما پول و مقام یا پیشرفت کردن و یا موفقیت در زمینه‌های مختلف است انتظار این‌که ما در دراز مدت جوابی غیر از این الویت بندی بگیریم انتظاری کاملاً بیهوده است. الویت‌هایی که در ذهن و روح ما وجود دارد نتیجه‌ای واقعی پیدا خواهند کرد.
فردی را تصور کنید که الویت او در زندگی شغل اوست و در این زمینه نیز به درجات بالایی رسیده است، زمانیکه این فرد به سن ۵۰ یا۶۰ سالگی می‌رسد تازه متوجه می‌شود بله در مورد شغلش به خیلی از مراتب و درجات رسیده ولی در کنار آن فرزند خود را به خاطره شغلش از دست داده است.
انسان موجودی است که در تمام کارها همیشه ضرر و زیان خودش را در نظر می‌گیرد و جلو می‌رود. حتی اگر آدم عاقلی باشد، بخواهد برنامه ریزی کند، الویت‌هایی که واقعاً الویت هستند را برای خودش در درجه اول می‌گذارد و در زندگیش همیشه زمانی که می‌خواهد، به قول معروف دو دو تا چهار تا کند، بگوید اول این بعد چیزهای دیگر. اگر در زندگی الویتی وجود داشته باشد لازم نیست وقت زیادی صرف کنیم و یا تلاش بیشتری انجام بدهیم، خیلی از کارها با هماهنگی و مدیریت کردن زمان در زندگی به خودی خود اعمال می‌شود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *